Emaille, wat een warme manier om metaal te kleuren. Je voegt er een dimensie aan toe. En op een manier die zorgt dat je je volledig moet concentreren, die je meeneemt je ontwerp in.
Eerst moet al het materiaal, het gereedschap, zelfs de hele werkruimte schoon, stof- en vetvrij zijn. Alle vormen liggen klaar om kleur te krijgen. Het emaillepoeder moet ook gereinigd zijn, vooral de transparante kleuren zoals ik die gebruik. Ik 'was' (spoel) het poeder voor ik het gebruik en verwijder zo de korrels die te klein zijn en invloed op de kleur hebben. Emaille: glaspoeder, dat heeft ongesmolten op z'n best vage kleuren. De kleuren zijn in mijn gedachten en mijn vingers. Wanneer ik het wittige poeder opbreng, kleuren naast elkaar of over elkaar en dat in een gloeiend hete oven laat smelten komt het er felheetoranje uit om dan langzaam terwijl het afkoelt de kleuren te laten zien. Niet alles in één keer, de kleuren komen in meerdere lagen over elkaar heen, en gaan even vaak de oven in. Wanneer het snel smelt blijven de lagen boven elkaar, wanneer het langzamer en langer smelt gaan de lagen langzaam door elkaar heen, vermengen en lijken een nieuwe tint. En bij transparante emaille zie je er het koper doorheen, en kleur en basis vormen samen één geheel.
Enamel, what a way to give colour to metal. It combines the feel of glass with the heat from the kiln. And with transparent enamel you see the metal, and enamel and base become one.
First everything must be clean, even the enamel, especially the transparent type I use. Enamel, glass powder with only vague colours. The colours are there in my thoughts and in my fingers. When I apply the whitish powder, colours juxtaposed or on top of each other and when I burn that in the kiln it comes out hot orange-glowing till it cools down and slowly shows the real colours. Not all in one, layers over layers, burning after burning. And with transparent enamels such as the ones use by me you can see the copper, and colour and base become one.